Uncategorized

We spelen een spel vanavond

VRIJE TIJD

Het is zomervakantie. Geen twijfel mogelijk. De zon draait overuren, de voetbalgekte doet de temperaturen nog een paar extra graden stijgen en wij zijn in volle voorbereiding van onze reis. Ik kijk er enorm naar uit om te vertragen, om de ‘moetens’ te laten verglijden in ‘mogens’ en om exclusieve tijd te spenderen aan elkaar. Aan ons gezinnetje. Heerlijk. En in al die jaren dat we op vakantie gaan is er een steeds terugkerende bezigheid: gezelschapsspelen! Het begon met memory en uno, om verder te gaan met regenwormen, dobble en take 5. Met een Pina Colada, een grote pint bier en twee frisse Fristi’s nestelen we ons op een terrasje, in de schaduw. Zelden zitten we alleen. Geen enkele keer zagen we ons voorbeeld gevolgd.
Het zijn momenten die ik koester en waarvan ik intens geniet. Het is altijd al een passie geweest van mij. Kwajongen (kaartspel) na de volleybaltraining, weerwolven met de collega’s tijdens onze planningsmeerdaagse of een spelletjesavond bij de jaarwisseling. En ik ben blij dat ik dit kan delen met en doorgeven aan mijn zonen. Toen mijn jongens nog kleuters waren, deed ik soms moeite om te verliezen, nu moet ik al goed uitgeslapen zijn om nog te kunnen winnen. Ze worden ouder en ook de spelen evolueren.
Een collega vertelde me dat er een actie liep bij Oberonn, de spellenspeciaalzaak in Hasselt. Het ideale excuus om onze collectie uit te breiden. Wannes ging mee, eerst wat aarzelend maar eenmaal binnen waanden we ons in spellenparadijs. Zoveel keuze, zoveel leuke hebbedingetjes. Om de klus wat minder onmogelijk te maken trokken we de eigenaar bij de mouw. Hij walste ons doorheen de enorme collectie, langsheen mogelijke kanshebbers volgens onze criteria. Na anderhalf uur waren we in staat om er een top 8 uit te filteren. We besloten om er een nachtje over te slapen. Gelukkig want de dag nadien ben ik gaan snuffelen op onze zolder. De plek waar, nog steeds, een deel van onze pré-verbouwingsspulletjes staan opgeslagen. Spullen die we na het terug inhuizen en twee kinderen later nog niet gemist hebben. Daar stond hij te blinken: een kartonnen doos met in blauwe inktletters ‘spelen’ geschreven. De Kolonisten van Catan, Carcasonne en Risk wachtten er om eindelijk terug uitgepakt te worden. Al meteen twee spelen die we van onze lijst konden schrappen. Na rijp beraad kruisten we onze drie overblijvende favorieten aan en keerden we terug naar onze nieuwe favoriete winkel.
Ondertussen hebben we al drie spelen uitgeprobeerd en ons enthousiasme groeit met de minuut. Ik kijk nu al uit naar die Pina Colada. De juf van de derde kleuterklas gaf me een mooi compliment, bij het ‘afstuderen’ van onze jongste zoon. ‘Jullie spelen thuis regelmatig een gezelschapsspel, niet? Dat merk ik in de klas.’ Tegelijkertijd met en tegen elkaar spelen, vaardig worden in tactieken, elkaar uitdagen, winnen én verliezen, leren van elkaars spel, genieten en omgaan met frustraties, toverdranken brouwen, koning worden, regenwormen verzamelen, steden bouwen,… Gezelschapsspelen zijn zo rijk. Maar eerst nog een verscheurende keuze maken: welke nemen we mee en welke laten we thuis?

Els Jammaers

Reageer op dit bericht Een reactie

  • Nicole Claes schreef:

    Wij zijn thuis ook een ‘ gezelschapspel ‘ spelende familie. Ik heb de kinderen de eerste gezelschapsspelen aangeleerd, maar nu moet ik passen voor hun spelen. Soms kopen ze iets waarvan ze zeggen ‘ mama, dat ga jij ook nog kunnen ‘. Leuk toch, niet. Het zijn altijd fijne momenten van samenzijn met elkaar.

Schrijf een reactie

Blog volgen

Blijf op de hoogte van de nieuwe blogposts!

%d bloggers liken dit: