Mille Vermeulen

Mijn voornaam Mille betekent ‘duizend’ in tal van talen. Zelf ben ik dan ook een creatieve duizendpoot en hou ik enorm van schrijven en tekenen. Zo bracht ik reeds twee zelfgeschreven en geïllustreerde kinderboeken uit. Ook voor de Vlaamse overheid mocht ik een boekje schrijven. Daarnaast ben ik gepassioneerd door poëzie en droom ik ervan om een eigen poëziebundel uit te brengen. Mijn favoriete quote is dan ook: ‘Droom niet je leven… Leef je dromen.’

Jos Thaens

Hello, ik ben Jos, sinds kort op pensioen en wil graag tijd maken voor creatieve ideeën zoals meewerken aan de blog bij Samana.
Ik hou van reizen, schaken, leuke babbel, gezelligheid, af en toe naar restaurant en theater.
Een van mijn leuzen ' Leven en laten leven'
Verder ben ik een zoekende naar de ander en een zinvol leven.
Lieve groeten.

Katrien Joris

Vandaag besluit ik om alleen maar te genieten.
Ik ben Katrien Joris bewoonster van vzw Intesa de Meidoorn te Kuringen. Ik ben 43 jaar en wat ik nog kan doe ik nog zelf. Daardoor heb ik een redelijk zelfstandig leven en zo wil ik het ook. Ik wil, ik kan en ik doe.
Ik ben ook altijd creatief bezig.
Ik brei ook sjaals. Op een speciale frame doe ik dat.
Ik ga ook naar de schilderles. De voornaamste hobby die ik heb, is buiten zijn, alleen maar ik ben ook graag onder mensen, genieten van de zon, zelfstandig gaan winkelen in de carrefour, gaan wandelen met mijn rolwagen, iets gaan drinken.
Ook op vakantie gaan met samana, vooral aan de zee geniet ik het meeste. De zeelucht en lekker iets gaan drinken in kleine groep.
Samen lachen, crossen op de dijk.

Ik zit ook veel op mijn ipad dat is voor mij een middel om contact te leggen naar de buitenwereld. Ik email naar iedereen, ik bestel kleren of spullen via websites. Spelletjes spelen doe ik er ook op. Mijn bank zaken doe ik heel alleen op de ipad. Lezen kan ik ook maar dat doe ik te weinig. Skype naar m'n familie in Australië elke zondag.
Muziek luisteren, film kijken doe ik ook heel graag. Spannende misdaad series is mijn verslaving.

Ik ben eigenlijk een normale vrouw van 43 die een zware beperking heeft maar ik heb er het beste van gemaakt. Ik heb een voordeel ik heb geen stress van een man en kinderen, ook werkstress heb ik ook niet.
Waar een wil is, is er een weg ook al is de weg niet altijd simpel maar probeer elke dag te genieten van een klein ding, bv een tas koffie.

Groetjes Katrien

Adriën Gilis

Mijn naam: adriën, gelukkig samen met María, 3 kids en bompa van 6, 5 boys en de jongste is a girl.
Woonplaats: sportgemeente Lummen
Leeftijd: 70 j. jong
Sinds mijn vroege pensionering veel vrije tijd besteed aan vrijwilligerswerking.
Houdt van avontuur, uitdagingen, wandelen, natuur en cultuur, contacten leggen, reizen, Ierland en Spanje.
Wensen: ooit een boek schrijven over mijn pelgrimstochten (ontmoetingen, ervaring en zo meer) en mijn pc-verslaving inperken.
Quotes: “iedereen heeft recht om fouten te maken” en “het grote gelijk bestaat niet”.

Viviane Grieten

Even voorstellen….
Mijn naam

Hallo, voor de mensen die mij niet kennen mag het Mevr. Grieten zijn. Mijn ouders hebben mij als eerste naam Viviane gegeven. Dan volgde Elisa Johanna zoals dat in die tijd gebruikelijk was. Door de neven en nichten word ik als tante Viv aangesproken. Door sommigen Vivi en mijn vroegere zaak noemde Vive. Keuze genoeg zou ik zeggen om mij aan te spreken.
Twee personen die mij mogen aan spreken met “mama” dat zijn mijn zoon en dochter. Ik ben een alleenstaande mama van twee twintigers. De zoon heet Sybrun en is 24 jaar. Hij heeft op 2 ½ maand een hersenbloeding gehad en heeft een mentale en fysieke achterstand waardoor hij hulp nodig heeft bij bepaalde zaken in zijn leven. Daarom ben ik de mantelzorger van Sybrun.
De dochter heet Amber en is 21 jaar. Amber is een pittige jonge vrouw die haar weg gezocht en gevonden heeft. Zij studeert in Gent voor sociale assistente. Het is als mama elke week wel wennen om haar met haar koffer richting Gent te zien vertrekken.

Mijn verhaal.
Op 16 april 2012 zei mijn hart en “nu is het goed geweest met mij te treiteren ik stop er mee.’ Dat heeft mijn leven totaal veranderd. Door de tijd die vrij kwam heb ik ontdekt dat ik creatief ben aangelegd. Kantklossen, bookschrapping, kaarten maken, koken
Zo ben ik ook bij de workshop “ bloggen” uit gekomen. Ik dacht dit is wel iets voor mij want ondanks dat er veel Engels in onze taal aan het sluipen is vind ik onze taal nog altijd een van de mooiste talen.
Met een glimlach op mijn gezicht wens ik jullie allemaal een fijn 2018.

Groetjes Viviane

Carine Gilissen

Ik ben Carine Gilissen, 55 jaar en gehuwd met Marc.
Mama van Frederique, hij is 29 en woont al 7 jaar in het buitenland.
Ik werk als bediende en ben mantelzorger voor mijn mama, mijn broer en zus met een mentale beperking.
Onze papa is overleden toen ik 11 jaar was. Zelf kreeg ik negen jaar geleden de diagnose Brugada syndroom, een aangeboren hartafwijking en in 2015 werd ook Marc ziek. Wij zorgen nu niet alleen voor onze familie maar ook voor elkaar.
Zorgen voor anderen loopt als een rode draad door mijn leven.
Als verdriet overheerst, deel ik mijn verdriet met mijn papier.
Zo leerde ik dat schrijven voor mij helend werkt.

Karolien Broekx


Met muizenstapjes kom ik terug
Gejaagd leven vol drukte
Leegte
Geen uitweg meer
Stilte
Ontmoeting met mezelf
Openheid
Terug naar de bron
Natuur
Geïnspireerd genieten
Rust
Een nieuw begin

Een ontroerend stukje musical
onze dochter schitterde
Creativitijd in de hoofdrol

Els Jammaers

Van het bouwjaar 1976 en opgegroeid aan de Poort van Haspengouw. Ik woon met man en 2 zoontjes nabij de hoofdstad van de smaak. Professioneel begeleid ik vormingswerkers in team en individueel, ik help mee projecten ontwikkelen om kinderen en jongeren in hun kracht te zetten. Sinds kort mag ik mezelf ook free lance-schrijver noemen want schrijven is al jaar en dag mijn grote passie. Ik hou ervan om me te verliezen in het verhaal van een goed boek naast een dampende Latte Machiato (en een koekje ) En als het wat sportiever wordt, dan vind je me op het volleybalplein. Mijn twee oogappels zijn zonder twijfel mijn grootste genot. Drie jaar geleden werd bij mijn oudste zoon diabetes type 1 vastgesteld. Dat veranderde veel en tegelijk weinig in ons leven. Wat niet meer zal veranderen is dat het er altijd zal zijn. En de bewondering die ik heb voor Wannes om er zo veerkrachtig en zelfstandig mee om te gaan.

Karine Baerts

Hallo,
Mijn naam is Karine Baerts, weduwe sinds 2001, mama van Ruben en Carmen en schoonmama van Astrid.
Ik hou van lezen, voornamelijk de Bijbel en andere christelijke lectuur, creatief bezig zijn, tijd doorbrengen met mijn familie en anderen.
Creatieve mensen inspireren mij, omdat ik van hen nog veel kan leren. Ik probeer ook zelf aan de slag te gaan.
Voor een heerlijk tasje koffie maak ik steeds tijd
Graag ben ik een luisterend oor voor vrouwen en tracht hen, indien nodig, bij te staan met raad en daad.

Ik hoop dat mijn bijdrage aan deze blog iets mag betekenen.

Josiane Claesen

Mijn naam is Josiane.
Sinds ik 13 jaar was heb ik pijn en last met beide knieën. Door de knieën te ontzien is ook mijn rug gaan meedoen. En in 2005 sloeg het noodlot toe: ik ben toen erg hard gevallen op de rechter knie. Gevolg: knie naar de felistijnen! De linker knie en de rug zijn sindsdien nog wat erger geworden.

Sindsdien is pijn mijn trouwe metgezel. Ik kan er steeds op rekenen, nooit laat hij mij alleen.
In Leuven zei de Professor: “leren mee leven, mevrouw”
Dat is natuurlijk gemakkelijk gezegd, maar er is weinig keuze: je moet vooruit.
Ik heb het vooral moeilijk met toe te moeten geven dat ik bepaalde dingen niet meer kan doen. Gelukkig heb ik nog een andere metgezel, mijn man, Rudi. Hij is het licht in mijn leven. Rudi staat steeds klaar om mij te helpen. Ik kan steeds op hem rekenen!

Om beter om te gaan met mijn dagelijkse pijn heb ik mijn toevlucht gezocht, en gevonden, in het creatief bezig zijn. In het Doppahuis in Hasselt schilder ik met een groep. Dat is erg ontspannend en de babbel die erbij hoort met die groep doet ook telkens deugd. Daarnaast heb ik zentangle ontdekt. Ook een erg leuke creatieve bezigheid. Mijn droom is om een boek te schrijven. Want de taal heeft me steeds gefascineerd, elke taal.
We hebben thuis dan ook meer dan 2000 boeken. Lezen neemt een grote hap uit mijn dagdagelijkse bezigheid. Die boeken gaan voornamelijk over wetenschappen, in het bijzonder sterrenkunde. Ook het heelal waarin wij leven fascineert me al van toen ik klein was.
En als ik me dan toch eens niet zo goed voel, dan eet ik een spaghetti; en dan gaat het al wat beter!